ಬದಲಾವಣೆ

ಇದ್ದಿದ್ದು ನೀನು ಮಾತ್ರ ..

ಬದಲಾವಣೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ.... 

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದ್ದರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ... 

ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತೆಂದು ಎಂದೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ... 

ಬದಲಾವಣೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ....

ಬದಲಾವಣೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ....

ಅವು ನೆನಪುಗಳು, 

ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬಾರದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ...  ಮಾಸಿ ಹೋಗಲು ಅವೇನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ..

ಹಳೆಯ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು....!!!

ಇದ್ದದ್ದು ನೀನು ಮಾತ್ರ 

ಇದ್ದದ್ದು ನೀನು ಮಾತ್ರ....!! 

ನಾಳೆ ಇಂದ ಯಾರನ್ನು ನೀ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಿ?

ಯಾರನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಂದ ಕರೆಯಲಿ..?

ಕಷ್ಟ..! 

ಆದರೂ , 

ಬದಲಾವಣೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ...  

ಬದಲಾವಣೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ... 

ನಿನಗೂ, ನಿನ್ನ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೂ ...!! 

ಹೇಳದ ಮಾತುಗಳು.

ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು...

ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ
ನನ್ನದು ಪ್ರೀತಿನೇ ಅಲ್ಲ...!!! ಒಂದು ಥರ ಆಕರ್ಷಣೆನೇ ಅನ್ನಿ...!!!

Bloody ಒನ್ ಸೈಡೆಡ್...!!


ತುಂಬಾ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ,,

ಹಗಲು, ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಒದ್ದಾಡಿದೆ,

ಇವಾಗ ಹೇಳೋಣ,
ಅವಾಗ ಹೇಳೋನ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ,,

ಸಾಲದಕ್ಕೆ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು,,!!!!
ಬಿಡೋಕಾಗುತ್ಯೆ??

ರಜೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಮ್ಮನಿಗೆ  ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಆಂಟಿ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿರೋದನ್ನ ಕೆಲ್ಸ್ಕೊಂಡೇ,,   "ಶಾರದಮ್ಮನ ಮಗನಿಗೆ ೨೫೦೦೦ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳದ ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆಂತೆ..." ಅನ್ನೋದು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು...!!

ನನ್ನ ಅಮ್ಮ,, ಮುಘ್ದ ಹೆಂಗಸು...
ತನ್ನ ಮಗನಿಗೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲ್ಸ ಸಿಗ್ಲಿ ಅಂತ ದೇವ್ರಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಹೋದನ್ನ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮಿಸುಗಾಡದೆ ನೋಡಿತ್ತು....!!

ಮತ್ತೆ,, ಕಾಲೇಜು,, ಓದು, ತಳಮಳ....!!!


ಸ್ನೇಹಿತ ಹೇಳಿದಾ,, ಲೇ,, ೨ ಹೊತ್ತು ಜನಿವಾರ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಜಪಾ ಮಾಡೋ ನಿಂಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಬೇಡ ಕಣೋ ಅಂತ...!!

ಪಾಪ, ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿ,  ನನ್ನ ಜೊತೆ ರೂಮ್ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಒಂದೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಬೇರೆ..!! ಅವನಲ್ದೆ ಮತ್ಯಾರು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳ್ತಾರೆ??

ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗಡೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡೋರಿಗೆ.. ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ದೆ ಇನ್ಯಾರ್ ಇರ್ತಾರ್ ರಿ?? ಅವರೇ ಅಲ್ವಾ ಎಲ್ಲ...??

ಸರಿ ,, ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂತೋ ಧೈರ್ಯ....ಹೆಂಗೋ  ಹೇಳಿಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ,,



ಕಾಲ ಮಿಂಚಿತ್ತು,
ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದಿತ್ತು..
ಫರ್ಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದೆ...
ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು....!!
ಅಮ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಈಡೇರಿತ್ತು...!!

ಅವಳಿಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಯಾರೋ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ ನೆನಪು...!!
ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಕ್ಕಿದೆನಾದರರೂ,,
ಹೇಳುವ ಮಾತು, ನನ್ನೊಳಗೆ ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಿತ್ತು...!!

An evening Question.

It was already growing dusk, when I was returning to my home from the office. I was checking e-mails and messages in my phone while walking. A kid of around eight or nine years old was walking beside me. He was very curious to look into my smartphone and he was staring it constantly as if I am playing games in it. I looked at him, so did he. I smiled and said "hi". He replied the same with "hello". Casually, I asked his name, even he asked mine. I do not remember his name but I was taken back by his next question.

"To which caste you belong to?"Asked the kid. I was stuck, not because I do not know it. I was speechless and thinking, what made him to ask such question..? I never expected such question from a boy of around 9 years old. Is something wrong with my name.? LOL, or didn't he understand my name? or he might be categorizing the names by means of the religion one belongs to. I was completely speechless like in our viva-voice during my Engineering exams. But this was very harder than that. Should I say the kid was smart? or should I say the kid was mature enough to understand and categorize the individuals depending upon caste, religion etc. Where is our younger generation moving to..? and from where does they are so influenced to raise such thoughts?

Just give a try to ask yourself, when we were kids, do such thoughts occur in our mind? I bet, and I hope the answer is 'NO'....!!!!!!! Don't you think something must change? What is that something? I leave that to yourself.

Shashank
-A Weekend Author. 

Looking Back

After the office hours, its my routine to play songs bit louder in my laptop, as I was listening I was curious to look into my folder called MY_PICS, which had the photos till my graduation day. Then I remembered that its been an year since I finished graduation. The photos had many memories. Memory of Excitement, Memory of Joy, Memory of Enjoyment, Memory of Fear, Memory of Fun,   Memory of Exams, Memory of Assignments finally a Memory of  unsung heroes of my life. 

It feels awesome to look back at your past, which motivates you to proceed further, this is how I motivate myself to remain focused. 

I do remember a day when I stepped into my college for the admission with a mixture of fear and excitement. This one year after graduation I have learnt many teachings of life apart from my Engineering Mathematics to Final year project. I heard that Student Life is Golden Life, since my school days, but did not think why it is called so, now I clearly understood in this one year. This made me to recall some of the lines of a poem, which says आजा बचपन एक बार फिर, देदे अपनी निर्मल शांति।  written by SUBHADRA KUMARI CHAUHAN. But we have to accept the reality that we can not get back to our childhood :-) and have to move on. 

  

And miles to go before I sleep,   

And miles to go before I sleep.

(borrowed)

      

जब सुबह की सूरज को देकता हू  
सूरज की किरणों को देकता हू 
बस यही सोचता हु की 
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?

जब हवा को मेहसूस करता हू 
हवा मे छिपी तेरी आहट को मेहसूस करता हू 
बस यही सोचता हु की 
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?

जब तुमारी उस नज़र को देकता हू 
नज़र में चिपी प्यार भरा हसी को देकता हू 

बस यही सोचता हु की 
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?

मै सपने भी देका किया करता हू 

उस सपनो में तेरी कमी मेहसूस करते 

बस यही सोचता हु की
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?

तुम मुझसे पास रहकर भी दूर हो 
जैसे आसमान पास\रहकर भी दूर है 
उस दूरी को करीब लाते -लाते 
बस यही सोचता हु की 
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?
तुम इतनी सुन्दर क्यों हो ?

  -sha(1+nk).